இறுதி மூச்சுப் போராட்டம்: அனுமதி வேலிக்குள் சிக்கிய உரிமை – ஒரு ஜனநாயக மறு ஆய்வு மனு

Spread the love

 ஆசிரியர்

ரு குடியரசில், ‘நடைமுறைக்கு சாத்தியமில்லை’ என்பது ஒரு விளக்கம் அல்ல; அது ஒரு நிர்வாகத் தோல்வியின் குற்ற அறிக்கை.”

  உரிமையின் மூச்சை மீண்டும் பெறுதல்

இந்திய ஜனநாயகம், அதன் அமைதியான போராட்டங்களின் வலிமையால் வரலாற்றில் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. இன்றோ, அந்த வலிமையின் குரல், ‘நடைமுறைச் சிக்கல்கள்’ என்ற பெயரால் ஒடுக்கப்படும் நிலையை எட்டியுள்ளது. போராட்டம் என்பது அரசின் செயலற்ற தன்மைக்கான மருந்து; அதை மட்டுப்படுத்துவது, நோயையே வளர்க்கும் செயலாகும். குடிமகனின் அடிப்படை உரிமைகள் நசுக்கப்படும்போது, எதிர்ப்பு காட்டுவது இயற்கையான உணர்வு. ஆனால் இந்தியாவில், அந்தக் குரலை எழுப்புவதற்கு முன்பே, “கழுத்து நெரிப்பவனிடமே அனுமதி கோரும் முரண்பாடு”என்ற ஒரு கேளிக்கை நிலவுகிறது.

 ஒரு போராட்டம் தோன்றுவதே, அது ஒரு கடுமையான பொதுப் பாதிப்பின் (Severe Public Grievance) உயிர்ப்புள்ள அறிகுறி. அதை ஒடுக்குவது, ஜனநாயகத்தின் உயிரோட்டத்தைக் குழியில் புதைப்பதற்குச் சமம். தற்போதைய முறையின் ‘நடைமுறைச் சிக்கல்’ என்பது, நிர்வாக செயலற்ற தன்மைக்கான அதிகாரப்பூர்வ முகமூடி. ஒரு முதல்வரை ஐந்து ஆண்டுகள் பாதுகாக்க முடியும், ஆனால் 48 மணிநேரம் ஒரு அமைதியான கூட்டத்தைப் பாதுகாக்க முடியாது என்ற கூற்று, திறன் குறைவு அல்ல; அது அரசியல் விருப்பமின்மையின் வெளிப்பாடு.

அத்தியாயம் I: புதிய கட்டமைப்பு – நீதியின் கீழ் உரிமை

1.1 நீதித்துறை வழியான அனுமதி (Judicial Clearance Protocol)

போராட்ட உரிமையை அரசியல் தலையீட்டின் சிக்கலிலிருந்து விடுவிக்க, அனுமதி வழங்கும் அதிகாரம் முழுமையாக நீதித்துறையின் கட்டுக்குள் கொண்டுவரப்பட வேண்டும்.

 இட ஒதுக்கீடு: குரலுக்கான களம் (Securing the Protest Zone)

போராட்டக் குரல் அதன் இலக்கைத் தெளிவாக அடைய, அதற்கான இடம் காவல்துறையின் பாதுகாப்பான கட்டுப்பாட்டில் உருவாக்கப்பட வேண்டும்.

  1. துல்லியமான இட ஒதுக்கீடு: நீதிமன்ற அனுமதி கிடைத்தவுடன், காவல்துறை 24 மணி நேரத்திற்குள், சம்பந்தப்பட்ட அலுவலகத்தின்/அதிகாரத்தின் முன்பாகவே (எ.கா., மாநிலச் செயலகம், மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகம்), பொதுப் பாதிப்பு குறைந்த பகுதியைத் தேர்ந்தெடுத்து ஒதுக்கீடு செய்ய வேண்டும்.
  2. கட்டமைப்பு மற்றும் அடிப்படை வசதிகள்: தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இடம் முழுவதும் பாதுகாப்பான தடுப்புகளால் சூழப்படவேண்டும்
  3.  ஒரு நுழைவு, ஒரு வெளியேறு வாயில்கள் மட்டுமே இருக்க வேண்டும். அரசு செலவில், கழிப்பறை வாகனங்கள் (பாலின வாரியாக), குடிநீர் நிலையங்கள், முதல் உதவி மருத்துவ முகாம் மற்றும் மின்வசதி (அடிப்படை விளக்கு, மைக்ரோபோன்) ஆகியவை காவல்துறையால் ஏற்பாடு செய்யப்பட வேண்டும்
  4.  பாதுகாப்பு நுழைவு விதிகள்: ஒவ்வொரு நபரும், வன்முறைக்கான ஆயுதங்கள் இல்லாதது உறுதி செய்யப்பட்ட பின்னரே உள்ளே அனுமதிக்கப்படுவார். பேனர்கள், தட்டிகள், கருத்துச் சின்னங்கள் ஆகியவை முற்றிலும் அனுமதிக்கப்படும். உள்ளே இருக்கும் அனைவரும் காவல்துறையின் பாதுகாப்பில் இருப்பார்கள்.
காவல்துறையின் புதிய பாத்திரம் – பாதுகாவலர், ஒடுக்குநர் அல்ல

 முழுமையான பாதுகாப்பும் வெளிப்படைத்தன்மையும்

நீதிமன்றம் அங்கீகரித்த போராட்டத்தைப் பாதுகாப்பதே காவல்துறையின் முதல் மற்றும் முக்கிய கடமையாகும்.

  • கண்காணிப்பு: போராட்ட முனை முழுவதும் காவல்துறையின் ஹெல்மெட் கேமராக்கள், மொபைல் கேமராக்கள் மற்றும் ட்ராஃபிக் கேமராக்கள் மூலம் முழு நேர கண்காணிப்பு நடைபெற வேண்டும். இந்த ஒளிப் பதிவுகள் பொது டொமைனில் கிடைக்கச் செய்யப்பட வேண்டும்.
  • சமூக விரோதிகளைத் தடுத்தல்: போராட்டத்தை வன்முறை நோக்கி திசைதிருப்ப வாய்ப்புள்ள வெளி நபர்களை உள்ளே நுழையாமல் தடுப்பதும் காவல்துறையின் பொறுப்பு.

 கைது நடைமுறைகள்: வெளிச்சத்தில் நடப்பது

சட்டத்தை மீறிய ஒருவரைக் கைது செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டால்:

  1. கைது செய்யும் அதிகாரி, “கைபேசி கேமரா” முன்னிலையிலோ அல்லது பத்திரிகையாளர்கள் முன்னிலையிலோ, குற்றச்சாட்டை வெளிப்படையாக அறிவிக்க வேண்டும்.
  2. குற்றச்சாட்டுகள் மற்றும் சட்டப் பிரிவுகளைக் கொண்ட எழுத்துப்பூர்வ உத்தரவு பகிரங்கமாக வாசிக்கப்பட வேண்டும்.
  3. இந்த உத்தரவின் நகல், கைதியின் குடும்பத்தாருக்கும், சட்ட உதவிக்

குழுவிற்கும் உடனடியாக வழங்கப்பட வேண்டும்.

உத்தரவுச் சங்கிலி: குற்றச் சாட்டின் முடிவு

போராட்டத்தைக் கலைக்க அல்லது கைது நடவடிக்கை எடுக்க உத்தரவு பிறப்பிக்கப்படும்போது:

  • உயர் அதிகாரியிடமிருந்து கள அதிகாரிக்கு வரும் உத்தரவுச் சங்கிலி (Chain of Command) முழுமையாக இருக்க வேண்டும்.
  • இந்த முழு உத்தரவுச் சங்கிலியின் நகல் பகிரங்கமாக வாசிக்கப்பட்டு, பத்திரிகையாளர்கள் மற்றும் போராட்டத் தலைவர்களுக்கு நகல் வழங்கப்பட்ட பின்னரே, எந்த நடவடிக்கையும் தொடரப்பட வேண்டும்.

அத்தியாயம் III: பொறுப்புக்கூறல்: 48 மணி நேரத் தர்ம ஒப்பந்தம்

போராட்டம் என்பது ஆலோசனை அல்ல; அது ஒரு ஜனநாயக உத்தரவு. இந்தப் புதிய சட்டம், அதற்கான காலக்கெடு மற்றும் கடுமையான பொறுப்புக்கூறல் விதிமுறைகளை வகுக்கிறது.

கட்டம் 1: முதல் சந்திப்பும் எச்சரிக்கையும் (முதல் 48 மணி நேரம்)

  1. நீதிமன்ற அனுமதி பெற்ற போராட்டம் தொடங்கிய முதல் 48 மணி நேரத்திற்குள், சம்பந்தப்பட்ட அமைச்சர் அல்லது முதன்மை செயலாளர் போராட்ட முனையில் வந்து, கோரிக்கையை நேருக்குநேர் கேட்க வேண்டும்.
  2. அவர் பத்திரிகையாளர்கள் முன்னிலையில், கோரிக்கையை நிறைவேற்றுவதற்கான குறிப்பிட்ட காலக்கெடுவை (அதிகபட்சம் 60 நாட்கள்) உள்ளடக்கிய ஒரு எழுத்துபூர்வ தர்ம ஒப்பந்தத்தை வழங்க வேண்டும்.
  3. இந்த 48 மணி நேர ‘சந்திப்புக் காலத்தில்’, போராட்டம் கலைக்கப்படவோ, தடுக்கப்படவோ கூடாது.

 

 

 

 

கட்டம் 2: ஒப்பந்தம் முறிந்தால் – இரண்டாம் கட்ட உரிமை

  1. ஒப்பந்தம் கிடைத்தால்: போராட்டக்காரர்கள் அமைதியாகக் கலைந்து செல்ல கடமைப்பட்டிருக்கிறார்கள்.
  2. ஒப்பந்தம் மறுக்கப்பட்டால்/அமைச்சர் சந்திக்கத் தவறினால்: போராட்டக்காரர்கள் உடனடியாக ‘அடிப்படை உரிமைகள் அமர்வாயத்தை’ அணுகலாம். நீதிமன்றம் விசாரித்து, இரண்டாம் கட்டப் போராட்ட அனுமதியை உடனடியாக வழங்க வேண்டும். இந்த இரண்டாம் கட்ட போராட்டத்திலும் அதே 48 மணி நேர விதி பொருந்தும்.

கட்டம் 3: தண்டனை – தார்மீக அதிகாரத்தின் முடிவு

தர்ம ஒப்பந்தத்தின் காலக்கெடுவுக்குள் (60 நாட்கள்) எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கப்படவில்லை என்றால் (இயற்கைப் பேரழிவு போன்ற வெளி காரணங்கள் இல்லாமல்), பின்வரும் கடுமையான தண்டனைகள் பிறப்பிக்கப்படும்:

  1. அரசியல்வாதிக்கு: சம்பந்தப்பட்ட அமைச்சர்/எம்எல்ஏ தன் பதவியை இழக்க வேண்டும். அவர் தன் தார்மீக அதிகாரத்தையும் மக்கள் பிரதிநிதித்துவத் தகுதியையும் இழந்ததால், அவரது தொகுதி கலைக்கப்பட்டு இடைத்தேர்தல் நடத்தப்பட வேண்டும்.
  2. அதிகாரிக்கு: சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரி பதவி நீக்கம் செய்யப்படுவார்.
  3. அபராதம்: நீதிமன்றம் தீர்மானித்தால், அவரது அறிவிக்கப்பட்ட மொத்த சொத்து மதிப்பில் 10% தொகை அபராதமாக விதிக்கப்படும். கூடுதலாக, அடுத்த 6 ஆண்டுகளுக்கு எந்தத் தேர்தலிலும் போட்டியிடத் தடை விதிக்கப்படும்.
முடிவுரை: நடைமுறை என்பது விருப்பமல்ல, கடமை

நடைமுறைச் சிக்கல்’ என்ற ஒற்றைச் சொல், இன்றுவரை நிர்வாகத் தோல்விகளுக்கான மறைமுகமான கவசமாக இருந்தது. போராட்ட உரிமைச் சட்டம் 2025 என்ற இந்த முன்மொழிவு,

அந்தத் தோல்வியை ஒரு சட்டபூர்வமான, கடுமையான குற்றமாக மாற்றி, ஒரு தெளிவான பொறுப்புக்கூறல் கட்டமைப்புக்குள் அடக்க முயல்கிறது.

இது வெறும் சட்டமல்ல; இது ஜனநாயகத்தின் சுவாசப் பயிற்சி. இந்தப் புதிய நடைமுறைகள் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டால்:

  • போராட்டம் ஒரு கட்டமைப்புக்குட்பட்ட, பாதுகாக்கப்பட்ட உரிமையாக மாறும்.
  • அரசு உடனடியாகவும் திறம்படவும் பதிலளிக்க கடமைப்பட்டிருக்கும்.
  • பொதுப் பிரச்சனைகள் வன்முறையில் அல்ல, விவாதம் மற்றும் பொறுப்பான நடவடிக்கையில் முடியும்.

வித்தகனின் குரல் இதோ: ஜனநாயகத்தில் ‘நியாயம்’ என்பதே ஒரே ‘நடைமுறை’ வழி. “இனி, நடைமுறைச் சிக்கல் என்ற பெயரில் நியாயத்தைக் கொல்வது, ஒரு குற்றப் பதிவேட்டில் சீல் வைக்கப்படும் குற்றமாகும்.”

இந்தச் சட்டம், இந்தியாவின் ஜனநாயகப் பயணத்தில், உரிமையை உருவகப்படுத்தும் ஒரு திருப்புமுனையாக அமையும். ஏனெனில், ஒரு நாட்டின் மகிமை, அதன் மிகவும் பலவீனமான குடிமகனின் குரலுக்கு எவ்வளவு இடம் கொடுக்கிறது என்பதில் தான் அமைகிறது.

 

 

 

 

மாநில சுயாட்சியை உறுதிப்படுத்தும் மாற்றுத் தீர்வு

மாநில அரசுகளின் நிர்வாக அதிகாரத்தைப் பறிப்பதாகக் கருதினால், கீழ்க்கண்ட முறையை அமல்படுத்தலாம்:

  1. பல்வேறு தரப்பு உள்ளடக்கிய குழு (Multi-party Legal Committee):
    • இந்த அனுமதியை வழங்க ஒரு உயர்மட்டக் குழுவை உருவாக்கலாம். இதில் ஆளுங்கட்சிக் கூட்டணியைச் சேர்ந்த, சட்டம் தெரிந்த ஒரு நபர் மட்டுமே இருக்க வேண்டும்.
    • மற்ற உறுப்பினர்கள் அனைவரும் எதிர்க்கட்சிகள் மற்றும் பிற அங்கீகரிக்கப்பட்ட அரசியல் கட்சிகளைச் சேர்ந்த சட்ட வல்லுநர்களாக இருக்க வேண்டும்.
    • இதனால் ஆளுங்கட்சி தன் அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி ஒரு போராட்டத்தைத் தன்னிச்சையாகத் தடுக்க முடியாது. இது ஒரு ‘ஜனநாயகச் சமநிலை’யை உருவாக்கும்.
  2. ஓய்வுபெற்ற நீதிபதிகளின் சிறப்புப் பிரிவு (Special Tribunal of Retired Judges):
    • நீதிமன்றங்களுக்குப் பணிச்சுமை அதிகம் என்று கருதினால், இதற்கெனத் தனியாக ஓய்வுபெற்ற நீதிபதிகளைக் கொண்ட ஒரு பிரிவை உருவாக்கலாம்.
    • இவர்கள் மக்களுக்காகச் சேவையாற்றக் காத்திருக்கும் அனுபவசாலிகள் என்பதால், அரசியலுக்கு அப்பாற்பட்டுச் சட்டத்தின் அடிப்படையில் மட்டுமே அனுமதி குறித்து முடிவெடுப்பார்கள்.
 “குறிப்பு: இக்கட்டுரை ‘போராட்ட உரிமைச் சட்டம் 2026’ என்ற பெயரில் ஒரு முழுமையான சட்ட முன்வடிவை முன்வைக்கிறது. இதன் நோக்கம், இறுதிச் சட்டமாக்கலுக்கான ஆவணமாக அமைவதன்று. மாறாக, இது ஒரு ‘மாதிரி’ (Prototype) அல்லது ‘விவாதத்திற்கான வரைவு’ (Discussion Draft) ஆகும்.
ஒரு சரியான மற்றும் சமநிலையான சட்டத்தை உருவாக்க, இந்த மாதிரியை அடிப்படையாக வைத்து சட்ட வல்லுநர்கள், நீதித்துறைப் பிரதிநிதிகள், நிர்வாக அதிகாரிகள், காவல்துறை நிபுணர்கள், மனித உரிமை ஆர்வலர்கள் மற்றும் அனைத்து அரசியல் கட்சிகளின் பிரதிநிதிகள் ஆகியோர் கலந்துரையாடி மேம்படுத்த வேண்டும்.
இந்த மாதிரியின் அடிப்படை கருத்து இதுவே: ஒரு தெளிவான, பொறுப்புக்கூறும் சட்டக் கட்டமைப்பு உருவாகினால், அது அரசியல்வாதிகளை ‘மக்களுக்கு எது தேவையோ, அதை மட்டுமே செய்ய’ தூண்டும். அத்தகைய சட்டம், அவர்களின் தவறான முடிவுகளைக் கட்டுப்படுத்தி, மக்கள் நலனுக்கான சரியான முடிவுகளை எடுப்பதற்கான ஒரு ‘பொறுப்பை’ அவர்களுக்கு வழங்கும். இது ஜனநாயகத்தை வலுப்படுத்தும்.”
Did you find this post helpful?
 1 0
100%
0%
Loading read count...
Share this post:

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *