வித்தகன் கதைகள்

சிந்தனைப் பசி

நகரம் தூங்க மறுத்துவிட்ட நேரம். கடிகார முள்ளோ நள்ளிரவைத் தாண்டி நடந்துகொண்டிருந்தது. ஆனால், இருபத்தேழு மாடிக் கட்டிடங்களின் ஜன்னல்கள் வழியே, நீல நிற ஒளி சிமிட்டிக்கொண்டிருந்தது. ஒவ்வொரு ஜன்னலுக்குப் பின்னாலும் ஒரு முகம்—வெளிச்சத்தில் மூழ்கி, இருளில் மனதை இழந்த முகங்கள். முகிலன் அப்படிப்பட்ட ஒரு ஜன்னலுக்குப் பின்னால் இருந்தான். அவனது படுக்கை சலனமற்றுக் கிடந்தது; அவனோ தரையில் சுவரில் முதுகைச் சாய்த்து, கால்களை மடக்கி, செல்போனை இரு கைகளாலும் பற்றிக்கொண்டிருந்தான். அவனது கண்கள் திரையில் சிக்குண்டு, வெளியே […]

சிந்தனைப் பசி Read More »

இருளுக்குப் பயந்த நிழல்

இருளுக்குப் பயந்த நிழல் ஒரு சிறிய கிராமத்தில் கவி என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவனுடைய நிழலுக்கு “நிழல்குட்டி” என்று பெயர். பகலில் கவி ஓடினால் நிழல்குட்டியும் ஓடும்; கவி கையை ஆட்டினால் அது நீண்டு, கவி குதித்தால் அது துள்ளி விளையாடும். இருவரும் பிரியாத தோழர்கள். ஆனால் சூரியன் மேற்கே சாய்ந்து, வானம் மஞ்சளும் சிவப்பும் கலந்து கருமை பூசத் தொடங்கியதும், நிழல்குட்டியின் மனதில் ஒரு சின்ன நடுக்கம் புகுந்துவிடும். “இருட்டு வந்துவிட்டால் நான் எங்கே போவேன்?

இருளுக்குப் பயந்த நிழல் Read More »

 ஆதி நிலா அத்தியாயம் 2: விதியின் நிழல்கள் முதல் நெருப்பின் நிழல் வரை

அந்த அறையில் நிலாவின் மூச்சுக் காற்று பதற்றத்தில் சீரற்று ஒலித்தது. தன் இடது தோளில் இருந்து கசியும் ரத்தத்தையும், ஆதியின் கையில் இருக்கும் அந்தத் தூரிகையையும் அவள் மாறி மாறிப் பார்த்தாள். அந்த வலி அவளது உடலைத் துளைத்ததை விட, அந்த மாயம் அவளது அறிவை உலுக்கியது. “நீங்க… நீங்க மனுஷன் தானா? இல்ல நான் இன்னும் அந்தக் காட்டாற்றுக்குள்ளேயே மயங்கிக் கிடந்து கனவு காண்றேனா?” நிலாவின் குரல் நடுக்கத்தில் தழுதழுத்தது. ஆதிக்குத் தன் செயலைப் பார்த்துத்

 ஆதி நிலா அத்தியாயம் 2: விதியின் நிழல்கள் முதல் நெருப்பின் நிழல் வரை Read More »

ஆதி நிலா

அத்தியாயம் 1: தூரிகையில் உதிர்ந்த ரத்தம் கொடைக்கானல் – நள்ளிரவு 2:00 மணி மழை பெய்து ஓய்ந்திருந்த அந்த அடர்ந்த காட்டுப்பகுதியில் மரண அமைதி நிலவியிருக்க வேண்டும். ஆனால், அந்த நிசப்தத்தைக் கிழித்துக்கொண்டு ஓடிக்கொண்டிருந்தாள் நிலா. மூச்சு முட்ட, இதயம் அடித்துக்கொள்ள, அவள் ஒரு மரத்தின் அடியில் சாய்ந்து நின்றாள். மழையில் நனைந்து சேறாகிய மண்ணில் அவளது கால்கள் புதைந்தன. ஒரு காலில் இருந்த சிவப்பு நிற காலணி மட்டும் அந்த இருளில் ஒரு குருதிச் சிவப்பாய்

ஆதி நிலா Read More »

தடைகளின் விலாசம்

அத்தியாயம் 1: வேர்களும் வெற்று வெளியும் உணர்ச்சி வறண்ட நடை. மேடான பகுதியிலிருந்து சரிவை நோக்கிப் பள்ளத்தில் இறங்கிச் சென்று கொண்டிருந்தான் புனிதன். அவன் கால்களின் ஓசை, அவனுள் எந்த உணர்ச்சியையும் எழுப்பவில்லை; அது வெறும் இயந்திர இயக்கமாக இருந்தது. ஒரு கோமாவில் இருப்பவனைப் போல, அவன் கண்கள் எதையோ இலக்கு வைத்து அலைந்தன, ஆனால், எங்கு செல்கிறான் என்பதை அவன் உணர்ந்திருக்கவில்லை. தான் சுமந்து வந்த துரோகங்கள், வெட்கங்கள், குற்றவுணர்வுகள் என அனைத்தையும் உதறித் தள்ளி,

தடைகளின் விலாசம் Read More »