September 2026

கரிசல் மண்ணில் பூத்தவள் கரிசல் மண்ணில்முதல் மழைத்துளி விழுந்தால்எழும் அந்த வாசம் இருக்கே… அதுபோலத்தான்நீ என்னைப் பார்த்துச் சிரித்த அந்த நொடி—என் மனசுக்குள்எத்தனை வருடமாய் வறண்டு கிடந்தஒரு மழைக்காலம்திடீரென்று பிறந்தது. உன் நெற்றியில் இருக்கும்அந்தச் சின்னப் பொட்டும்,காதோரம் ஆடும் அந்த ஜிமிக்கியும்,மஞ்சளும் செம்மையும் கலந்தஉன் சேலையின் நிறமும்… எதுவுமேஅலங்காரமாகத் தெரியவில்லை. கரிசல் காட்டில்மழைக்குப் பிறகுமுளைத்த முதல் பூவைப் போலஇயற்கை உன்னைஅப்படியே வைத்திருக்கிறது. உன் சிரிப்பில்நகரத்தின் செயற்கை விளக்குகள் இல்லை;வெயிலில் காய்ந்தசெம்மண் பாதையில்மாலை நேரம் விழும்மென்மையான வெளிச்சம் இருக்கிறது.