VITHAKAN வித்தகன்

ஒரு நிமிடம் பார்த்து ஆயிரம் முறை ரசிப்பவன்!

ஒரு நிமிடம் பார்த்து ஆயிரம் முறை ரசிப்பவன்! உன்னைப் பார்க்க ஆயிரம் கண்கள் போதாது என்றும்… என் இரண்டு கண்களும் போதாது என்றும்… பொய்யில் மொழுகிப் பொட்டு வைப்பவன் நானல்ல! மெய்யால் எழுதி… உன்னை மனதால் ரசிப்பவன் நான்! நீ எவ்வளவு தூரத்தில் இருந்தாலும், என் கண்களுக்கு லேசாகத் தெரிந்தாலே போதுமடி… என் மனம் முழுதாய் சந்தோஷத்தில் நிறைந்துவிடும்! பசியோடு காத்திருக்கும் என் கண்களுக்கு, உன் ஒரு நொடிப் பார்வையே பெருவிருந்து! என் கண்கள் உன்னைத் தேடித்

ஒரு நிமிடம் பார்த்து ஆயிரம் முறை ரசிப்பவன்! Read More »

வித்தகன் சிந்தனை – 40 வலிமையின் தத்துவம் (The Philosophy of Resilience)

வலிமையின் தத்துவம் (The Philosophy of Resilience) “இன்பத்தை மட்டும் எதிர்பார்ப்பவன் குண்டூசி முனையில் கூட உடைந்து விடுவான். துன்பத்தையும் எதிர்பார்ப்பவன் எந்தப் பேரிடரில் விழுந்தாலும் மீண்டும் எழுந்திருப்பான்.” – வித்தகன் வாழ்க்கை எப்பொழுதும் வசந்த காலமாகவே இருக்க வேண்டும் என்று நினைப்பவர்கள், ஒரு சிறிய சறுக்கலைக் கூடத் தாங்க முடியாமல் உடைந்து போவார்கள். அவர்களுக்கு ஒரு சிறு குண்டூசி குத்தினால் கூட அது மரண வலியைப் போலத் தோன்றும். ஆனால், “வாழ்க்கையில் எது வந்தாலும் பார்த்துக்கொள்ளலாம்,

வித்தகன் சிந்தனை – 40 வலிமையின் தத்துவம் (The Philosophy of Resilience) Read More »

பால்கனியும் கம்மாய்க்கரையும்!

பால்கனியும் கம்மாய்க்கரையும்! கான்கிரீட் சுவர்களுக்கு நடுவே நீ சிறைபிடித்து வைத்திருக்கும் ஒரு துளி ஆகாயம்தான்… உன் வீட்டுப் பால்கனி!  அதில் நீ தேடும் அந்தச் சிறு அமைதியைப் பார்த்து எனக்குள் மெலிதாய்ச் சிரிக்கிறேன். நகரத்தின் இரைச்சலில் நீ அடைபட்டுப் கிடக்கிறாய்… வா என் தேவதையே! என் கிராமத்துச் சாலைகளுக்கு உன்னை அழைத்துச் செல்கிறேன். அங்கே உனக்காகப் பால்கனிகள் இல்லை, ஆனால், பச்சையம் படிந்த கம்மாய்க்கரைகள் உண்டு! செயற்கைக் காற்றை சுவாசிக்கும் உனக்கு, என் ஊர்க் கரிசக்காட்டு வாசம்

பால்கனியும் கம்மாய்க்கரையும்! Read More »

வித்தகன் சிந்தனை – 39   விதையின் தத்துவம் (The Philosophy of the Seed)

விதையின் தத்துவம் (The Philosophy of the Seed) “விதையை இருட்டறையில் புதைத்தாலும் அது வெயிலைத் தேடித்தான் இலைகளை நகர்த்தும். அதுபோலவே தடைகள் எத்தனை வந்தாலும் திறமையாளன் தன் இலக்கை நோக்கியே நகர்வான்.” – வித்தகன் ஒரு திறமையாளனை முடக்கிவிடலாம், அவனுக்கான வாய்ப்புகளை இருட்டடிப்பு செய்துவிடலாம் என்று இந்த உலகம் அடிக்கடி தப்புக் கணக்குப் போடுகிறது. ஆனால் சற்று ஆழமாக இயற்கையின் விதியைச் சிந்தித்துப் பார்த்தால் ஒரு மாபெரும் உண்மை புரியும். இருட்டறையில் வீசப்படும் ஒரு விதை,

வித்தகன் சிந்தனை – 39   விதையின் தத்துவம் (The Philosophy of the Seed) Read More »

வெள்ளந்திச் சிரிப்பு!

  வெள்ளந்திச் சிரிப்பு!   ஒப்பனைகள் ஏதுமின்றி ஒற்றைப் பொட்டில் நின்றவளே! உன் ஜிமிக்கி அசையும் அழகில்தான் என் கவிதைகள் சிதறியதோ! பிளாஸ்டிக் சிரிப்புகள் மலிந்த ஊரில் உன் இதழ்களில் மட்டும்… எப்படி ஒட்டிக்கொண்டது இந்தக் கிராமத்து ‘வெள்ளந்திச் சிரிப்பு’? முதல் மழை விழுந்த கரிசல் மண்ணாய் உன் சிரிப்பில் வீசுதடி நம்ம ஊரு வாசம்! கம்மாய்க்கரைக் காற்றில் பூத்த பருத்திப் பூவாய் விரியுது உன் முகம்… நாகரிகம் பூசிய நகரத்து வீதிகளில் இந்த கரிசக்காட்டு எதார்த்தத்தை

வெள்ளந்திச் சிரிப்பு! Read More »

வித்தகன் சிந்தனை 38: இயந்திரத்தின் தத்துவம் (The Philosophy of the Machine)

இயந்திரத்தின் தத்துவம் (The Philosophy of the Machine) “மனிதன் தன் உடலை இயந்திரமாக்கவில்லை. தான் கண்ட இயந்திரத்திற்கு தன் உடலின் தத்துவத்தையே கொடுத்திருக்கிறான்.” – வித்தகன் இந்த நவீன உலகில் மனிதன் இயந்திரமாக மாறிவிட்டான் என்று நாம் அடிக்கடி குறை கூறுகிறோம். ஆனால் சற்று ஆழமாக சிந்தித்துப் பார்த்தால், மனிதன் தன் உடலை ஒருபோதும் இயந்திரமாக மாற்றவில்லை என்ற மாபெரும் உண்மை புரியும். மாறாக, தான் உருவாக்கிய ஒவ்வொரு இயந்திரத்திற்கும் தன் உடலின் செயல்பாடுகளையும், தத்துவத்தையுமே

வித்தகன் சிந்தனை 38: இயந்திரத்தின் தத்துவம் (The Philosophy of the Machine) Read More »

ஈர்ப்பு விசை

ஈர்ப்பு விசை நிலவும் மலரும் உனக்கு உவமையல்ல, அவை காலம் தீர்ந்தால் உதிர்ந்துவிடும்… நீயோ, என் நினைவுகளின் ஈர்ப்பு விசை! நான் எந்த திசையில் மிதந்தாலும் என்னை உன்னருகே இழுக்கும் ரகசிய முடிச்சு. பார்வைகள் சந்திக்கும் கோணத்தில் அல்ல, நாம் பேச மறந்த மௌனங்களில் தான் நம் காதல் மிக ஆழமாக சுவாசிக்கிறது. உன் கைவிரல் இடுக்குகளில் தான் என் ஒட்டுமொத்த உலகத்தின் வரைபடம் சுருங்கியிருக்கிறது. கடிகார முட்கள் நகரும் காலத்தைக் கூட உன் இதயம் துடிக்கும்

ஈர்ப்பு விசை Read More »

வித்தகன் சிந்தனை 37: வாய்ப்பு என்னும் பேருந்து (The Bus of Opportunity)

வாய்ப்பு என்னும் பேருந்து (The Bus of Opportunity) “ஒரு பேருந்துக்கு எப்படி தயாராகி நாம் பேருந்து நிறுத்தத்திற்கு வந்து நிற்கிறோமோ, அதேபோன்றுதான் நாம் ஒரு இலக்கை நோக்கிச் செல்லும்போது அதற்கான முழுமையான தயாரிப்பை முடித்த பிறகே நமது முயற்சியைத் தொடங்க வேண்டும். இங்கு பேருந்து என்பது வாய்ப்பு. அந்த வாய்ப்பு வரும்போது மட்டுமே அதில் ஏறி பயணித்து நாம் இலக்கை அடைய முடியும்.” – வித்தகன் வாழ்க்கையில் ஒரு இலக்கை அடைவதற்கும், ஒரு பேருந்துப் பயணத்திற்கும்

வித்தகன் சிந்தனை 37: வாய்ப்பு என்னும் பேருந்து (The Bus of Opportunity) Read More »

நீ என் மனைவியாகும் நாள்வரை

நீ என் மனைவியாகும் நாள்வரை நகரம் முழுவதும்உன் முகத்தைப் பார்க்கிறது— நான் மட்டும்அந்த முகத்துக்குப் பின்னால்ஒளிந்திருக்கும்என் வருங்கால மனைவியைப் பார்க்கிறேன். உன்னைச் சுற்றிஆயிரம் விளக்குகள் எரிகின்றன;ஆனால் என் மனதில் மட்டும்ஒரே ஒரு விளக்கு— “ஒருநாள்இவள் என் வீட்டின் வாசலில்என் பெயரைச் சொல்லி நிற்பாள்.” அந்த ஒரு எண்ணம்தான்என்னைத் தினமும்உன்னை நோக்கி நடக்க வைக்கிறது. நீ செல்லும் பாதையைநான் பிடிக்கவில்லை; நீ போகும் திசையைஎன் கனவுகள் மட்டும்தொடர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. உன்னை நெருங்கும் ஒவ்வொரு நாளும்என் இதயம்ஒரு கதவைத் திறந்து

நீ என் மனைவியாகும் நாள்வரை Read More »

வித்தகன் சிந்தனை 36 முதிர்ந்த தேகமும் குழந்தை மனமும்

முதிர்ந்த தேகமும் குழந்தை மனமும் “உலகம் ஒரு மனிதனை முதியவன் என்று சொல்லும்போது, அவன் தனக்குள்ளே இருக்கும் குழந்தையைக் கண்டுபிடிப்பதுதான் உண்மையான சுதந்திரம்!” – வித்தகன் உடல் சுருங்கி, நரை விழுந்து ஒருவன் முதியவன் ஆகிவிட்டான் என்று இந்தச் சமூகம் முத்திரை குத்தும் வேளையில், அவன் தன் மனதிற்குள் ஒளிந்திருக்கும் அந்தச் சிறு குழந்தையைத் தட்டி எழுப்பினால் மட்டுமே அவனால் உண்மையான வாழ்க்கையை வாழ முடியும். முதுமை என்பது உடலின் உயிரணுக்களுக்குத் தானே தவிர, ஆனந்தத்தைத் தேடும்

வித்தகன் சிந்தனை 36 முதிர்ந்த தேகமும் குழந்தை மனமும் Read More »