VITHAKAN வித்தகன்

வெள்ளந்திச் சிரிப்பு!

Leave a Comment / வித்தகன் கவிதை /

  வெள்ளந்திச் சிரிப்பு!   ஒப்பனைகள் ஏதுமின்றி ஒற்றைப் பொட்டில் நின்றவளே! உன் ஜிமிக்கி அசையும் அழகில்தான் என் கவிதைகள் சிதறியதோ! பிளாஸ்டிக் சிரிப்புகள் மலிந்த ஊரில் உன் இதழ்களில் மட்டும்… எப்படி ஒட்டிக்கொண்டது இந்தக் கிராமத்து ‘வெள்ளந்திச் சிரிப்பு’? முதல் மழை விழுந்த கரிசல் மண்ணாய் உன் சிரிப்பில் வீசுதடி நம்ம ஊரு வாசம்! கம்மாய்க்கரைக் காற்றில் பூத்த பருத்திப் பூவாய் விரியுது உன் முகம்… நாகரிகம் பூசிய நகரத்து வீதிகளில் இந்த கரிசக்காட்டு எதார்த்தத்தை […]

வெள்ளந்திச் சிரிப்பு! Read More »

வித்தகன் சிந்தனை 38: இயந்திரத்தின் தத்துவம் (The Philosophy of the Machine)

Leave a Comment / வித்தகன் சிந்தனை /

இயந்திரத்தின் தத்துவம் (The Philosophy of the Machine) “மனிதன் தன் உடலை இயந்திரமாக்கவில்லை. தான் கண்ட இயந்திரத்திற்கு தன் உடலின் தத்துவத்தையே கொடுத்திருக்கிறான்.” – வித்தகன் இந்த நவீன உலகில் மனிதன் இயந்திரமாக மாறிவிட்டான் என்று நாம் அடிக்கடி குறை கூறுகிறோம். ஆனால் சற்று ஆழமாக சிந்தித்துப் பார்த்தால், மனிதன் தன் உடலை ஒருபோதும் இயந்திரமாக மாற்றவில்லை என்ற மாபெரும் உண்மை புரியும். மாறாக, தான் உருவாக்கிய ஒவ்வொரு இயந்திரத்திற்கும் தன் உடலின் செயல்பாடுகளையும், தத்துவத்தையுமே

வித்தகன் சிந்தனை 38: இயந்திரத்தின் தத்துவம் (The Philosophy of the Machine) Read More »

ஈர்ப்பு விசை

Leave a Comment / வித்தகன் கவிதை /

ஈர்ப்பு விசை நிலவும் மலரும் உனக்கு உவமையல்ல, அவை காலம் தீர்ந்தால் உதிர்ந்துவிடும்… நீயோ, என் நினைவுகளின் ஈர்ப்பு விசை! நான் எந்த திசையில் மிதந்தாலும் என்னை உன்னருகே இழுக்கும் ரகசிய முடிச்சு. பார்வைகள் சந்திக்கும் கோணத்தில் அல்ல, நாம் பேச மறந்த மௌனங்களில் தான் நம் காதல் மிக ஆழமாக சுவாசிக்கிறது. உன் கைவிரல் இடுக்குகளில் தான் என் ஒட்டுமொத்த உலகத்தின் வரைபடம் சுருங்கியிருக்கிறது. கடிகார முட்கள் நகரும் காலத்தைக் கூட உன் இதயம் துடிக்கும்

ஈர்ப்பு விசை Read More »

வித்தகன் சிந்தனை 37: வாய்ப்பு என்னும் பேருந்து (The Bus of Opportunity)

Leave a Comment / வித்தகன் சிந்தனை /

வாய்ப்பு என்னும் பேருந்து (The Bus of Opportunity) “ஒரு பேருந்துக்கு எப்படி தயாராகி நாம் பேருந்து நிறுத்தத்திற்கு வந்து நிற்கிறோமோ, அதேபோன்றுதான் நாம் ஒரு இலக்கை நோக்கிச் செல்லும்போது அதற்கான முழுமையான தயாரிப்பை முடித்த பிறகே நமது முயற்சியைத் தொடங்க வேண்டும். இங்கு பேருந்து என்பது வாய்ப்பு. அந்த வாய்ப்பு வரும்போது மட்டுமே அதில் ஏறி பயணித்து நாம் இலக்கை அடைய முடியும்.” – வித்தகன் வாழ்க்கையில் ஒரு இலக்கை அடைவதற்கும், ஒரு பேருந்துப் பயணத்திற்கும்

வித்தகன் சிந்தனை 37: வாய்ப்பு என்னும் பேருந்து (The Bus of Opportunity) Read More »

நீ என் மனைவியாகும் நாள்வரை

Leave a Comment / வித்தகன் கவிதை /

நீ என் மனைவியாகும் நாள்வரை நகரம் முழுவதும்உன் முகத்தைப் பார்க்கிறது— நான் மட்டும்அந்த முகத்துக்குப் பின்னால்ஒளிந்திருக்கும்என் வருங்கால மனைவியைப் பார்க்கிறேன். உன்னைச் சுற்றிஆயிரம் விளக்குகள் எரிகின்றன;ஆனால் என் மனதில் மட்டும்ஒரே ஒரு விளக்கு— “ஒருநாள்இவள் என் வீட்டின் வாசலில்என் பெயரைச் சொல்லி நிற்பாள்.” அந்த ஒரு எண்ணம்தான்என்னைத் தினமும்உன்னை நோக்கி நடக்க வைக்கிறது. நீ செல்லும் பாதையைநான் பிடிக்கவில்லை; நீ போகும் திசையைஎன் கனவுகள் மட்டும்தொடர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. உன்னை நெருங்கும் ஒவ்வொரு நாளும்என் இதயம்ஒரு கதவைத் திறந்து

நீ என் மனைவியாகும் நாள்வரை Read More »

வித்தகன் சிந்தனை 36 முதிர்ந்த தேகமும் குழந்தை மனமும்

Leave a Comment / வித்தகன் சிந்தனை /

முதிர்ந்த தேகமும் குழந்தை மனமும் “உலகம் ஒரு மனிதனை முதியவன் என்று சொல்லும்போது, அவன் தனக்குள்ளே இருக்கும் குழந்தையைக் கண்டுபிடிப்பதுதான் உண்மையான சுதந்திரம்!” – வித்தகன் உடல் சுருங்கி, நரை விழுந்து ஒருவன் முதியவன் ஆகிவிட்டான் என்று இந்தச் சமூகம் முத்திரை குத்தும் வேளையில், அவன் தன் மனதிற்குள் ஒளிந்திருக்கும் அந்தச் சிறு குழந்தையைத் தட்டி எழுப்பினால் மட்டுமே அவனால் உண்மையான வாழ்க்கையை வாழ முடியும். முதுமை என்பது உடலின் உயிரணுக்களுக்குத் தானே தவிர, ஆனந்தத்தைத் தேடும்

வித்தகன் சிந்தனை 36 முதிர்ந்த தேகமும் குழந்தை மனமும் Read More »

வித்தகன் சிந்தனை 35 காவலன் கதவடைத்தால் சுய கோட்டை

Leave a Comment / வித்தகன் சிந்தனை /

காவலன் கதவடைத்தால் சுய கோட்டை “காவலன் என்று நம்பியவன் கதவை அடைத்தால் கலங்காதே! உனக்கான கோட்டையை நீயே கட்டிக் கொள் என்று விதி உனக்கு உணர்த்துகிறது!” – வித்தகன் நம்பிய நபர் எதிர்பாராத நேரத்தில் நமக்கு முன்னால் கதவை அடைத்து நம்மைக் கைவிடலாம். அந்த நொடியில் கலங்கத் தேவையில்லை. அது, அடுத்தவர்களின் நிழலில் வாழ்வதை நிறுத்திவிட்டு, உனக்கான ஒரு சாம்ராஜ்யத்தை உன்னுடைய சொந்த உழைப்பால் உருவாக்கிக் கொள் என்று இயற்கை உனக்குக் கொடுக்கும் ஒரு மாபெரும் எச்சரிக்கை

வித்தகன் சிந்தனை 35 காவலன் கதவடைத்தால் சுய கோட்டை Read More »

கரிசல் காட்டில் பிறந்தவள்

Leave a Comment / வித்தகன் கவிதை /

கரிசல் காட்டில் பிறந்தவள் செம்பருத்திப் பூ போலஉன் முகத்தில் ஒரு சிவப்பு— ஆவாரம் பூ போலஉன் சிரிப்பில் ஒரு மஞ்சள்— ஊமத்தம்பூ போலஉன் பார்வையில்சொல்லத் தெரியாத ஒரு மயக்கம்— தும்பைப்பூ போலஉன் வார்த்தைகளில்வெள்ளையான எளிமை. நெரிஞ்சிப்பூ போலசின்னதாய் இருந்தாலும்என் நினைவுகளில்முள் விட்டுப் போகிறாய். கொன்றைப்பூ போலநீ சிரிக்கும் நேரமெல்லாம்என் வறண்ட நாட்களில்மஞ்சள் மழை பெய்கிறது. வேப்பம்பூ போலஉன் கோபத்திற்குள்ளும்ஒரு கசப்பான அழகு— பூவரசம்பூ போலஉன் நிழல் விழுந்த இடமெல்லாம்கோடைக்கும் கொஞ்சம்குளிர்ச்சி பிறக்கிறது. வாகைப்பூ போலஉன் பெயரைச் சொன்னாலேஎன்

கரிசல் காட்டில் பிறந்தவள் Read More »

 நட்பு: பலமா? பலவீனமா?

Leave a Comment / வித்தகன் விதை /

“உன் நண்பர்கள் யார் என்று சொல்… உன் எதிர்காலம் எப்படி இருக்கும் என்று நான் சொல்கிறேன்!” நண்பர்களே, வித்தகன் விதையின் இந்த வாரப் பதிவில் நாம் பார்க்கப் போவது, நமது வாழ்க்கைப் பயணத்தில் நம்மை உச்சத்திற்குச் கொண்டு செல்லும், அல்லது அதலபாதாளத்தில் தள்ளிவிடும் ஒரு முக்கிய உறவைப் பற்றித்தான். அதுதான் ‘நட்பு’. பள்ளி மற்றும் கல்லூரிப் பருவத்தில் பெற்றோர்களை விட, ஆசிரியர்களை விட ஒரு மாணவன் அதிகம் நம்புவதும் நேசிப்பதும் நண்பர்களைத்தான். ஆனால், அந்த நட்பு உங்களுக்குப்

 நட்பு: பலமா? பலவீனமா? Read More »

ஒரு சிறிய தவறு

Leave a Comment / வித்தகன் கவிதை /

ஒரு சிறிய தவறு: விமானமும் மனித வாழ்க்கையும் ஒரு விமானத்தைவானத்தில் பறக்கவிடுவதற்கு முன்ஒரு வருடம் உழைத்திருக்க மாட்டார்கள்… பல வருடங்கள்ஆயிரம் கைகளின் உழைப்புஅதில் புதைந்திருக்கும். ஒவ்வொரு சிறு பாகமும்ஆயிரம் முறை பரிசோதிக்கப்பட்டிருக்கும்; ஏனென்றால்வானத்தில் இருக்கும் விமானத்திற்கு“சிறிய தவறு” என்று ஒன்று கிடையாது. ஒரு சிறிய கோளாறு—ஒரு கணத்தின் கவனக்குறைவு—ஒரு தவறான முடிவு… போதும். பல வருட உழைப்பில்உருவான ஒன்றைஒரு சில நொடிகள்முழுவதுமாக மாற்றிவிடும். மனித வாழ்க்கையும் அப்படித்தான். ஒரு பெயரை உருவாக்கவருடங்கள் வேண்டும். நம்பிக்கையை சம்பாதிக்கவருடங்கள் வேண்டும்.

ஒரு சிறிய தவறு Read More »