தேசம் என்பது நிலப்பரப்பு அல்ல —

நவீன வாழ்வின் வேகத்தில், ‘தேசபக்தி‘ என்பது சில சிறப்பு நாட்களில் மட்டும் உணரப்படும் ஒரு சடங்காக சுருங்கிவிட்டது. ஆனால் உண்மையில், தேசம் என்பது வரைபடத்தின் எல்லைகளுக்கு அப்பாற்பட்டது. அது நம் சமூக இணைப்பு, நம் பண்பாட்டு சுவாசம், நம் கனவுகளின் அடித்தளம். “என் தேசம் என் கடமை” என்பது வெறும் கோஷமல்ல — ஒவ்வொருவரின் வாழ்க்கை நெறியாக, செயல்பாட்டு முழக்கமாக அது மாறியாக வேண்டும்.

1. தேசப்பற்று என்றால் என்ன? 

இன்றைய மாணவர்களுக்குத் “தேசப்பற்று” என்ற சொல்லைக் கேட்டவுடன், எல்லைப் பகுதியில் நின்றுகொண்டு துப்பாக்கியை ஏந்தி, நாட்டுக்காகப் போராடும் வீரரின் உருவமே முதலில் நெஞ்சில் தோன்றுகிறது. அந்தத் தியாகமும் தாராள மனப்பான்மையும் உன்னதமானவை, எப்போதும்

 போற்றுதலுக்குரியவை.ஆனால், உண்மையான தேசப்பற்று என்பது வெறும் சிலரின் வீரச்செயலில் மட்டும் அடங்கிவிடுவதில்லை. அது, நாட்டின் ஒவ்வொரு குடிமகனின் அன்றாட வாழ்வின் நுண்ணிழைகளிலும் பின்னப்பட்டிருக்கிறது. சாதாரணமாகத் தோன்றும் நம் ஒவ்வொரு நற்செயலும், நாட்டின் அடித்தளத்தை வலுப்படுத்தும் ஒரு செங்கல்.

ஒரு நவீன குடிமகனின் தேசப்பற்று – அன்றாடக் கடமைகளின் வடிவம்:

• சட்டத்தை மதித்தல்: நாட்டின் அமைதியையும் ஒழுங்கையும் காக்கும் சட்டங்களை மதிப்பது, அவற்றுக்குக் கீழ்ப்படிவது – இது தேசிய ஒற்றுமையின் முதற்படி.
• சுற்றுச்சூழலைப் பேணுதல்: நமது தெருவையும், பூங்காவையும், ஆறுகளையும் தூய்மையாக வைத்திருப்பது என்பது, நமது பொதுச் சொத்தான இந்த நிலத்தைப் பாதுகாப்பதன் நேரடி வெளிப்பாடு.
• நேர்மையான வரிச் செலுத்துதல்: நேர்மையாக வரி செலுத்துவது என்பது நாட்டின் மேம்பாட்டுப் பணிகளில் – பள்ளிகள், சாலைகள், மருத்துவமனைகள் – நமது பங்களிப்பாகும். இது ஒரு புனிதமான பொறுப்பு.
• சகோதரத்துவம் காத்தல்: சாதி, மொழி, மதம், வட்டாரம் என்ற எல்லைகளைத் தாண்டி, ஒவ்வொரு இந்தியனையும் சகோதரனாகக் கருதுவதும், மரியாதை காட்டுவதுமே உண்மையான தேசிய ஒருமைப்பாட்டின் அடையாளம்.

எனவே, தேசப்பற்று என்பது 

சிந்தனையில் மட்டும் உள்ள ஒரு உணர்வல்ல; அது

 நடத்தையில் வெளிப்படும் ஒரு கடமை.

 நாம் வீட்டிலிருந்து கொண்டே நமது நாட்டின் நல்வாழ்வுக்கான அடித்தளத்தைக் கட்டமைக்கலாம். நம் ஒவ்வொரு நேர்மையான முடிவும், ஒவ்வொரு சிறிய பொறுப்பான செயலும், இந்தியாவை உருவாக்கும் கூட்டுக் கனவின் ஒரு பகுதியாகிறது.

“வீரத்தின் களம் போர்க்களம் மட்டுமல்ல; நேர்மையின் களம் நம் அன்றாட வாழ்க்கை.”

2. ஏன் தேசப்பற்று அவசியம்?

“நமக்கென வாழ்வது நமது நாடு” என்ற உண்மை, தேசப்பற்று ஏன் இன்றியமையாதது என்பதைப் புரியவைக்கும் அடிப்படை. நம்மைச் சுற்றியுள்ள சமூகம் பாதுகாப்பாகவும், நலமாகவும் இருந்தால்தான், நாமும் அமைதியாக வளர முடியும். ஒரு நாடு பலவீனமடையும்போது, அந்த நசிவின் நிழல் ஒவ்வொரு குடிமகனின் வாழ்விலும் விழும். தேசப்பற்று என்பது வெறும் உணர்ச்சி அல்ல; இன்றைய உலகில் அது ஒரு நடைமுறைத் தேவை மற்றும் நிலையான வளர்ச்சிக்கான அடித்தளம்.

தேசப்பற்றின் அவசியத்தின் அடிப்படைத் தூண்கள்:

• கூட்டு அடையாளமும் பெருமையும்: நாம் உலகம் முழுவதும் ‘இந்தியன்‘ என்றே அடையாளம் காணப்படுகிறோம். நம் நாட்டின் நற்பெயரும், கௌரவமும், சாதனைகளும் நம் தனிப்பட்ட பெருமையின் ஒரு பகுதியாக மாறுகின்றன. இந்தக் கூட்டு அடையாளமே நமக்கு உலகத்தில் இடமும், செல்வாக்கும் அளிக்கிறது.

          நிலையான வளர்ச்சியின் எஞ்சின்:

•  ஒரு நாடு பொருளாதார ரீதியிலும், சமூக ரீதியிலும் முன்னேற, அதன் மூலகமான குடிமக்களின் செயலுறு பங்களிப்பும், பொறுப்புணர்வும் கட்டாயம் தேவை. ஒவ்வொருவரும் நேர்மையாக வேலை செய்தல், வரி செலுத்துதல், வளங்களைக் காக்குதல் போன்ற செயல்கள் நாட்டின் முன்னேற்றத்தின் இயக்குசக்தியாகும்.
• உள்-வெளிப் பாதுகாப்புக்கான கவசம்: ஒற்றுமையான மக்கள்தொகை கொண்ட நாட்டை எந்த வெளி அல்லது உள் சக்தியாலும் எளிதில் சீர்குலைக்க முடியாது. தேசப்பற்று நமக்குள் இணைப்பை வலுப்படுத்தி, பிளவுகளைத் தாண்டி நம்மை ‘நாம்‘ என்ற ஒரு பலமான கூட்டமாக உருவாக்குகிறது. இந்த ஒற்றுமையே தேசிய பாதுகாப்பின் மிக உறுதியான கோட்டை.
• சமூக நல்லிணக்கத்தின் அஸ்திவாரம்: பல்வேறு மொழி, மத, பண்பாட்டுப் பின்னணிகள் கொண்ட நமது நாட்டில், தேசப்பற்று என்பது நமது வேறுபாடுகளுக்கு மேலே நின்று நம்மை ஒன்றுபடுத்தும் ஒரு பொதுக் காரணியாக உள்ளது. இது சமூக நல்லிணக்கத்தையும், சமாதானமான உடன்வாழ்வையும் வளர்க்க உதவுகிறது.

முடிவாக, தேசப்பற்று என்பது ஒரு நாட்டை வெறும் புவியியல் எல்லைகளின் தொகுப்பாக மட்டும் காணாமல், ஒரு உயிர்ப்புள்ள, வளரும் சமூக உயிரினமாக பார்க்கச் செய்கிறது. அதன் ஆரோக்கியமும், வலிமையும், முன்னேற்றமும் அதன் உயிர்நாடிகளான நம் அனைவரின் கூட்டுப்பணியைப் பொறுத்துள்ளது. எனவே, தேசப்பற்று என்பது நாட்டுக்காக மட்டுமல்ல, அதன் வழியாக நம் சொந்த எதிர்காலப் பாதுகாப்புக்கும் அத்தியாவசியமானதாகிறது.

3. என் தேசம் – என் கடமைகள் என்னென்ன?

இன்றைய இளைஞர்கள் – புதிய இந்தியாவின் கட்டடக் கலைஞர்கள் – தங்கள் கடமையை இரு முனைகளில் செயல்படுத்த வேண்டும்: தன்னை மேம்படுத்தல் மற்றும் சமூகத்தை உயர்த்தல். அவர்களின் முக்கிய கடமைகள் பின்வருமாறு:

4. இளைஞர்களின் பங்கு: புதிய இந்தியாவின் சிற்பிகள்

இன்றைய மாணவர்களே, நாளைய இந்தியாவின் விஞ்ஞானிகளும், பொறியாளர்களும், ஆசிரியர்களும், தொழில்முனைவோர்களும், நிர்வாகிகளும் ஆவோர். உங்கள் ஒவ்வொரு முடிவும், ஒவ்வொரு செயலும் நாட்டின் போக்கை ஒரு அங்குலம் முன்னோக்கி நகர்த்தும் சக்தி படைத்தது.

“உன் நாடு உனக்கு என்ன செய்தது என்று கேட்காதே; நீ உன் நாட்டிற்கு என்ன செய்தாய் என்று கேள்.”

– ஜான் எஃப். கென்னடி.

தேசப்பற்றின் களம் யுத்தமிடம் மட்டுமல்ல. நீங்கள் ஒரு நிரல் எழுதினாலும், ஒரு புதிய தொழில்நுட்பக் கருவி கண்டுபிடித்தாலும், ஒரு விவசாய முறையை மேம்படுத்தினாலும், ஒரு சிறு தொழிலைத் தொடங்கினாலும், கல்வியை எளிமையாக்கினாலும்,

அல்லது உங்கள் வேலையை மிக உயர்ந்த தரத்தில் செய்தாலும் 

– அனைத்துமே தேசத்திற்கான தொண்டே. உங்கள் தொழில்முறை சிறப்பு, உங்கள் ஒழுக்கம், உங்கள் படைப்பாற்றல் ஆகியவை தேசத்தைக் கட்டியெழுப்பும் கருவிகள்.

 இதயத்தில் ஏந்துவோம் தேசப்பற்றை!

“என் தேசம் என் கடமை” என்பது இதயத்தின் துடிப்பாக, எண்ணத்தின் அடித்தளமாக, செயலின் வழிகாட்டியாக மாற வேண்டும். இந்த உணர்வு நமது குழந்தைகளின் கல்வியிலும், நம் அன்றாட விருப்பத் தேர்வுகளிலும், நம் தொழில் நெறிமுறைகளிலும் காற்று போல் கலந்திருக்க வேண்டும்.

நாம் அனைவரும் – இளைஞர், முதியோர், பெண்கள், ஆண்கள் – நமது பல்வேறுபாடுகளுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு பொதுக் குறிக்கோளில் ஒன்றிணைந்தால், இந்தியா உலகத்திற்கு அறிவில் வழிகாட்டியாகவும், நெறிமுறையில் முன்மாதிரியாகவும், அமைதியில் ஒளிவிளக்காகவும் மிளிரும் என்பதில் ஐயமில்லை.

தேசப்பற்று என்பது வெறும் பேச்சல்ல; அது நம் மௌனமாய்ச் செய்யும் வேலையில் பிரகாசிக்க வேண்டும். நாம் ஆக்குவோம் – அதனால் நமது நாடும் உயரும்.

இந்தியக் குடிமகனின் 11 அடிப்படைக் கடமைகள் (Article 51A)

1. அரசியலமைப்புக்குக் கீழ்ப்படிதல்: இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை மதித்து நடத்தல், அதன் லட்சியங்கள், நிறுவனங்கள், தேசியக் கொடி மற்றும் தேசிய கீதம் ஆகியவற்றிற்கு மரியாதை அளித்தல்.
2. சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்களைப் போற்றுதல்: நமது தேசிய சுதந்திரப் போராட்டத்திற்குத் தூண்டுகோலாக இருந்த உன்னதமான லட்சியங்களைப் போற்றி வளர்த்தல் மற்றும் பின்பற்றுதல்.
3. நாட்டின் ஒருமைப்பாட்டைக் காத்தல்: இந்தியாவின் இறையாண்மை, ஒற்றுமை மற்றும் ஒருமைப்பாட்டை நிலைநாட்டிப் பாதுகாத்தல்.
4. தேச சேவை செய்தல்: தேசத்தைப் பாதுகாப்பதோடு, தேவைப்படும்போது நாட்டு நலனுக்காகத் தன்னார்வத்துடன் முன்வந்து தேசப்பணியாற்றுதல்.
5. சகோதரத்துவத்தை வளர்த்தல்: மதம், மொழி, பிராந்தியம் அல்லது பிரிவு வேறுபாடுகளைக் கடந்து, இந்திய மக்கள் அனைவரிடையேயும் நல்லிணக்கத்தையும் பொதுவான சகோதரத்துவ உணர்வையும் வளர்த்தல்; பெண்களின் கண்ணியத்தைக் குறைக்கும் செயல்களைக் கைவிடுதல்.
6. கலாச்சாரத்தைப் பாதுகாத்தல்: நமது நாட்டின் பன்முகத்தன்மை கொண்ட உயரிய கலாச்சாரப் பாரம்பரியத்தைப் போற்றிப் பாதுகாத்தல்.
7. இயற்கைப் பாதுகாப்பைப் பேணுதல்: காடுகள், ஏரிகள், ஆறுகள் மற்றும் வனவிலங்குகள் உள்ளிட்ட இயற்கைப் சூழலைப் பாதுகாத்து மேம்படுத்துதல்; அனைத்து உயிரினங்களிடமும் கருணை காட்டுதல்.
8. அறிவியல் மனப்பான்மையை வளர்த்தல்: அறிவியல் சார்ந்த அணுகுமுறை, மனிதநேயம், தேடல் மற்றும் சீர்திருத்த உணர்வை வளர்த்துக் கொள்ளுதல்.
9. பொதுச்சொத்தைப் பாதுகாத்தல்: வன்முறையைக் கைவிட்டு, பொதுச் சொத்துக்களைச் சேதப்படுத்தாமல் பாதுகாத்தல்.
10. சிறந்து விளங்க முயலுதல்: தனிநபர் மற்றும் கூட்டுச் செயல்பாடுகள் என அனைத்துத் துறைகளிலும் சிறந்து விளங்க முயற்சிப்பதன் மூலம், நாடு தொடர்ந்து முன்னேற்றப் பாதையில் செல்வதற்குப் பாடுபடுதல்.
11. கல்வி வாய்ப்புகளை வழங்குதல்: 6 முதல் 14 வயது வரை உள்ள தன் குழந்தைகளுக்குக் கல்வி கற்பதற்கான வாய்ப்புகளை உருவாக்குவது ஒவ்வொரு பெற்றோரின் அல்லது பாதுகாவலரின் கடமையாகும் (இது 2002-ல் சேர்க்கப்பட்டது).

அரசியல்வாதிகள் தங்களை நாட்டின் ‘சேவகர்கள்‘ என்று சொல்லிக்கொள்கிறார்கள். ஆனால், அவர்கள் அரசியலமைப்புச் சட்டம் வழங்கிய அடிப்படை கடமைகளைச் செய்கிறார்களா? மதம் மற்றும் ஜாதியின் பெயரால் நம்மைப் பிரிக்கும் அவர்கள், உண்மையில் தேசப்பற்றாளர்களா?”