அரசியல்: அதிகாரமல்ல… அது ஓர் அறப்பணி!
“அரசியல்” என்ற சொல்லை இன்று பலரும் ஒருவிதத் தயக்கத்துடனேயே பார்க்கிறார்கள். ஆனால், அரசியல் என்பது ஏதோ ஒரு தனிப்பட்ட நபரின் லாபத்திற்கான களம் அல்ல; அது நம் ஒவ்வொருவருடைய வாழ்க்கையையும், அடிப்படைத் தேவைகளையும் தீர்மானிக்கும் ஒரு உன்னதமான சக்தி.
1. அரசியல் என்பது ஒரு ‘சேவை’
அரசியல் என்பது அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுவது மட்டுமல்ல; ஒரு சமூகத்திற்கு எது தேவையோ, அந்தத் தேவையைச் சரியாகக் கண்டறிந்து, அதை முறையாகச் செய்து கொடுப்பதே அரசியலின் உண்மையான இலக்கணம்.
நமக்குத் தரமான கல்வி, பாதுகாப்பான குடிநீர், தடையில்லா மின்சாரம் என நம் அன்றாடத் தேவைகளை நிறைவேற்றிக் கொள்ளும் அந்தப் பெரிய மேடைதான் அரசியல். அது ஒரு தர்மம், அது ஒரு சேவை. மக்களுக்கான நன்மைகளைச் செய்வதே அதன் ஆதிப்புள்ளி.
2. அரசியல்வாதி: மக்களின் சேவகன்
அரசியல்வாதிகள் என்பவர்கள் மக்களுக்கு மேலே நின்று அதிகாரம் செய்பவர்கள் அல்ல. அவர்கள் மக்களுடன் மக்களாக நின்று, மக்களின் கஷ்டங்களையும், வாழ்வின் கடினமான சூழல்களையும் நேரில் கண்டு உணர்ந்து, அவற்றைச் சரிசெய்ய உழைக்க வேண்டியவர்கள்.
அதிகார மேடையில் அமருபவன் அதிகாரியல்ல; அவன் மக்களின் துயரத்தைத் துடைக்க நியமிக்கப்பட்ட ஒரு சேவகன். மக்களின் வலியைத் தன் வலியாக உணரத் தெரியாதவன் உண்மையான அரசியல்வாதியாக இருக்க முடியாது.
3. “அரசியல் செய்வது” என்றால் என்ன? (கிரிக்கெட் மைதானப் பார்வை)
அரசியல் செய்வதை ஒரு கிரிக்கெட் விளையாட்டைக் கொண்டு நாம் எளிமையாகப் புரிந்துகொள்ளலாம். ஒரு அணியில் 15 பேர் இருந்தாலும், ஆடுகளத்தில் 11 பேர் மட்டுமே விளையாட முடியும்.
-
- ஆடுகளத்தில் இருப்பவர்கள் (ஆளுங்கட்சி): இந்த 11 பேரும் களத்தில் இருக்கும்போது செய்ய வேண்டியது “ஆட்டம்” (Performance) மட்டுமே. அவர்கள் தங்களுடைய திறமைகளைச் சரியாக வெளிப்படுத்தி, ரன்களைக் குவித்துத் தங்கள் இருப்பைத் தக்கவைத்துக் கொள்ள வேண்டும். அவர்களுக்குத் தரப்பட்ட வாய்ப்பில் அவர்கள் சிறப்பாக விளையாட வேண்டுமே தவிர, அங்கு “அரசியல்” செய்யக் கூடாது.
-
- வாய்ப்புக்காகக் காத்திருப்பவர்கள் (எதிர்க்கட்சி): வெளியே இருக்கும் அந்த 4 வீரர்கள், “அவன் சரியாக விளையாடவில்லை, எனக்கு வாய்ப்பு கொடுங்கள், நான் இன்னும் சிறப்பாகச் செயல்படுவேன்” என்று தலைமை பயிற்சியாளரிடம் (மக்களிடம்) கேட்பார்கள் அல்லவா? இதுதான் “அரசியல் செய்வது”.
தங்களுக்குக் கிடைக்காத ஒரு வாய்ப்பைப் பெற முயற்சிப்பதும், அந்த வாய்ப்பின் மூலம் இன்னும் சிறந்த நன்மைகளை மக்களுக்குச் செய்யப் போட்டியிடுவதும் தான் ஆரோக்கியமான அரசியல்.
4. ஆளுங்கட்சியின் தார்மீகக் கடமை
ஆளுங்கட்சியாக இருப்பவர்கள் தங்கள் மீது சாட்டப்படும் குற்றச்சாட்டுகளை அடக்கவோ அல்லது முடக்கவோ முயற்சிக்கக் கூடாது. மாறாக, அந்தக் குற்றச்சாட்டுகள் உண்மையில்லை என்பதைத் தங்கள் செயல்பாடுகள் மூலம் நிரூபிப்பது மட்டுமே அவர்கள் வேலையாக இருக்க வேண்டும்.
“வாய்ப்பு இல்லாதவன் வாய்ப்புக் கேட்பது அரசியல்; வாய்ப்பு உள்ளவன் அதைச் சேவையாக மாற்றுவது ஆளுமை.”
முடிவுரை: அரசியல் என்பது சாக்கடை அல்ல, அது நம் சமூகத்தைச் சீர்செய்யும் ஒரு கருவி. அரசியல்வாதிகள் என்பவர்கள் எஜமானர்கள் அல்ல, அவர்கள் நம் சேவகர்கள். இந்தத் தெளிவு மக்களிடம் ஏற்படும்போதுதான், உண்மையான ஜனநாயகம் மலரும்.
வித்தகன்’ பார்வையில் தேர்தல் களத்தின் மூன்று தூண்கள்:
-
நேர்மை (Integrity): தேர்தல் களத்தில் பண பலத்தை விட, குண பலத்திற்கு முன்னுரிமை அளிக்கப்பட வேண்டும்.
-
தொலைநோக்கு பார்வை (Vision): இலவசங்களை விட, வாழ்வாதாரத்தை உயர்த்துபவர்களே சிறந்த ஆட்சியாளர்கள்.
-
அணுகுமுறை (Accessibility): வெற்றி பெற்ற பிறகு எளிதில் அணுகக்கூடிய ஒருவரைத் தேர்ந்தெடுப்பதே புத்திசாலித்தனம். தொடரும்…………………….