“நீ பிறப்பிலேயே ஒரு வெற்றியாளன் தான்!” – ஒரு வித்தகன் அலசல்.
நண்பர்களே, “நான் இன்னும் ஜெயிக்கவே இல்லை” என்று நீங்களும் கவலைப்படுகிறீர்களா? ஒரு நிமிடம். உங்கள் கடந்த காலத்தை நின்று யோசித்துப் பாருங்கள். நீங்கள் இதுவரை வெற்றிகரமாகச் செய்த ஒவ்வொரு காரியத்தையும் ஆராய்ந்தால், ஒரு உண்மை புரியும்: நீங்கள் ஒரு தொடர் வெற்றியாளர்!
முதல் வெற்றி: அன்னையின் கருவறை
உங்களுடைய முதல் வெற்றி எப்போது நிகழ்ந்தது தெரியுமா? நீங்கள் அன்னையின் கருவறையில் கலையாமல், பல்லாயிரம் போராட்டங்களைக் கடந்து இந்தப் பூமியில் பிறந்த அந்த நொடியேதான் உங்களின் முதல் வெற்றி! அங்கேயே நீங்கள் ஒரு போராளியாகத்தான் உங்கள் வாழ்க்கையைத் தொடங்கியிருக்கிறீர்கள்.
அந்த ‘ஒரு நிமிட’ விளையாட்டும்… அவமானங்களும்!
சிறு வயதில் நாம் செய்த ஒவ்வொரு காரியத்தையும் நினைத்துப் பாருங்கள்.
சைக்கிள் பழகியது: முதன்முதலில் சைக்கிள் ஓட்டும்போது எத்தனை முறை கீழே விழுந்திருப்போம்? காலில் ரத்தம் கூட வந்திருக்கும். ஆனால், இன்று நீங்கள் கையை விட்டு சைக்கிளை ஓட்டுவதற்கு அன்று விழுந்த அந்தத் தோல்விகளே காரணம்.
விளையாட்டு மைதானம்: முதன்முதலாக கிரிக்கெட் ஆடும்போதோ அல்லது பம்பரம் விடும்போதோ எவ்வளவு அவமானங்களைச் சந்தித்திருப்போம்? மற்றவர்கள் கேலி செய்திருப்பார்கள். ஆனால், அந்த அவமானங்களையும், கடினமான சூழ்நிலைகளையும் நீங்கள் எதிர்கொண்டு, அதைப் பழகப்படுத்திய போதுதான் ‘வெற்றி’ என்பது உங்கள் வசமானது.
நீங்கள் அறியாத ‘சிறு சிறு’ வெற்றிகள்!
வெற்றி என்பது ஏதோ ஒரு கோப்பையை வாங்குவது மட்டுமல்ல.
உதாரணத்திற்கு, அம்மா ஒரு பொருளைக் கடையிலிருந்து வாங்கி வரச் சொல்லும்போது, அதைச் சரியாகச் சென்று வாங்கி வருவதும் ஒரு வெற்றிதான்.
அந்தச் சின்னப் பயணத்தில் உங்களுக்கு ஆயிரம் தடைகள் இருந்திருக்கலாம். வழியில் ஒரு நாய் குறுக்கே வந்திருக்கலாம், நீங்கள் பயந்திருக்கலாம். ஆனால், அந்தத் தடைகளையும் மீறி அந்தப் பொருளைக் கொண்டு வந்து அம்மாவிடம் கொடுக்கும்போது, அங்கே ஒரு நிச்சயமான வெற்றி ஒளிந்திருக்கிறது.
இதையெல்லாம் நாம் அந்த நேரத்தில் ‘வெற்றி’ என்று உணர்வதில்லை. ஆனால், இன்று திரும்பிப் பார்க்கும்போது, நீங்கள் பல தடைகளைத் தாண்டித்தான் இங்கே வந்து நிற்கிறீர்கள் என்பது புரியும்.
படிக்கட்டு தத்துவமும்… அரைக்கும் ருசியும்!
வாழ்க்கை என்பது ஒரு படிக்கட்டு.
படிக்கட்டு: முதல் படி ஏறுவதுதான் கடினம். அங்கேதான் நீங்கள் ‘காலைத் தூக்கும் வித்தையை’ கற்கிறீர்கள். முதல் படியில் கிடைத்த அனுபவத்தை வைத்து, அடுத்தடுத்த படிகளைக் கடினமாக இருந்தாலும் எளிதாகக் கடக்கப் பழகுகிறீர்கள்.
உணவின் ருசி: எந்த உணவையும் வாயில் வைத்த உடனேயே ருசி தெரியாது. அதைக் கடித்து, அரைத்து, உமிழ்நீரோடு கலந்து நாக்கு உறிஞ்சும்போதுதான் முழு ருசியும் தெரியும்.
வெற்றியின் ரகசியம்:
தோல்வி என்பது உணவை அரைப்பதைப் போன்றது. கடித்து அரைக்கப்படும் உணவே ருசி தரும். அதே போல், உங்களைச் செதுக்கும் தோல்விகளே உங்கள் வெற்றியை ருசியாக மாற்றும்.
பெற்றோர்களே, ஒரு விஷயத்தை நிதானித்துப் பாருங்கள்!
உங்கள் பிள்ளை சைக்கிள் ஓட்டக் கற்றபோது, கிரிக்கெட் விளையாடக் கற்றபோது, பம்பரம் விடக் கற்றபோது – இந்த ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் அவன் தோல்விகளைச் சந்தித்திருக்கிறான். விழுந்திருக்கிறான். கேலி கேள்விகளைச் சந்தித்திருக்கிறான்.
ஆனால், அந்தத் தோல்விகளை அவன் பெரிதாக எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. அவன் அவற்றைச் சுதந்திரமாகக் கடந்து, தானாகவே கற்றுக் கொண்டான். அப்போது நீங்கள் – பெற்றோர்களாகிய உங்களுக்குக்கூட அது தெரியாமல் போயிருக்கலாம்.
இதன் பொருள் என்ன?
அவனுக்குள் வெற்றி என்பது இயற்கையாகவே இருக்கிறது என்பதுதான்!
ஆனால், இன்று நிலைமை மாறியிருக்கிறது
இப்போது அவன் மருத்துவ நுழைவுத் தேர்வு (NEET) எழுதுகிறான். அல்லது அரசுத் தேர்வு, UPSC போன்ற பெரும் போட்டித் தேர்வுகளை எதிர்கொள்கிறான்.
நீங்கள் அவனை அந்தத் தேர்வுகளுக்குள் தள்ளும்போது, “கட்டாயம் வெற்றி பெற்றாக வேண்டும்” என்ற மன அழுத்தத்தையும் சேர்த்தே தள்ளுகிறீர்கள். அந்த அழுத்தம் அவனுக்குள் பாரமாகிறது. அப்போது அவனால் தன் திறமையைச் சரியாக வெளிப்படுத்த முடியாமல் தோல்வியடைகிறான்.
ஒரு நிதர்சனமான உண்மையை யோசித்துப் பாருங்கள்
உங்கள் மகன் இதுவரை கற்றுக் கொண்ட ஒவ்வொரு விஷயத்தையும் நீங்கள்தான் கற்றுக் கொடுத்தீர்களா?
இல்லை. அதற்குப் பதில், “அவன் தானாகவே கற்றுக் கொண்டான்” என்பதே உண்மையான பதில்.
அவன் சைக்கிள் ஓட்டக் கற்றுக் கொண்டான். விளையாட்டுகளைக் கற்றுக் கொண்டான். நண்பர்களுடன் பழகக் கற்றுக் கொண்டான். பள்ளிப் பாடங்களைக் கூடப் பெரும்பாலும் தானாகவே கற்றுக் கொண்டான். இவை அனைத்திலும் அவன் வெற்றி கண்டிருக்கிறான். இது யாராலும் மறுக்க முடியாத நிதர்சனம்.
அப்படியானால், இப்போது ஏன் மாற வேண்டும்?
அவனுடைய வாழ்க்கையின் முக்கியமான கட்டத்தில் – தேர்வுகள், வேலைவாய்ப்புகள், நுழைவுத் தேர்வுகள் – இவற்றிலும் நீங்கள் அவனை நம்பினால் போதும்.
“இதைச் செய், அதைச் செய்யாதே” என்று கட்டளையிடாமல், அவனை அவனுடைய விருப்பப்படி செயல்பட விட்டுப் பாருங்கள்.
நிச்சயமாக, அவன் தடம் மாறும் போது மட்டும் நீங்கள் கண்டித்துச் சரி செய்யுங்கள். ஆனால், மற்றபடி அவனை முழுமையாக நம்பி விட்டுவிட்டால் – அவனுக்குச் சரியான பாதை தெரியும். அவனே அதைத் தேர்ந்தெடுத்து, வெற்றியை அடைந்து காட்டுவான்.
வித்தகன் விதை: “
உங்கள் வாழ்க்கைப் போராட்டத்திற்கு நீங்கள் கொடுத்த அதே கால அவகாசத்தை, உங்கள் பிள்ளைகளின் போராட்டத்திற்கும் கொடுங்கள். செடி வளர்வதற்குத் தண்ணீர் ஊற்றினால் போதும்… தினமும் பிடுங்கிப் பார்க்கத் தேவையில்லை. காலம் கனியும் போது அவன் நிச்சயம் கனி தருவான்!”
சிறு வயதில் நடந்ததை நினைவு கூருங்கள்
உங்கள் மகனும், மகளும் சிறு வயதில் பல தோல்விகளைச் சந்தித்திருக்கிறார்கள். அவற்றில் பெரும்பாலான தோல்விகள் உங்களுக்குத் தெரியாமலேயே நிகழ்ந்திருக்கும். அவர்கள் தானாகவே மீண்டு எழுந்து, அந்த ஒவ்வொரு விஷயத்தையும் கற்றுக் கொண்டார்கள்.
அதுபோலத்தான் இப்போதும்.
இந்தத் தேர்வுகளிலும், இந்தப் போட்டிகளிலும் அவர்கள் கண்டிப்பாக வெற்றி பெறுவார்கள். அவர்களுக்குள் இருக்கும் அந்த இயற்கையான வெற்றியாளன் தானாகவே வெளிப்படுவான்.
பெற்றோர்களே, இரண்டு வழிகளில் ஒன்றைத் தேர்வு செய்யுங்கள்
முதலாவது: அவனுடைய தோல்விகளைக் கண்டு கொள்ளாமல் இருங்கள். தோல்விகள் அவனைத் தொடக்கூடாது என்பதற்காக அவனை விமர்சிக்காதீர்கள்.
இரண்டாவது: தோல்வியிலிருந்து மீள்வதற்கு அவனை ஊக்கப்படுத்துங்கள். ” உன்னால் முடியும்” என்ற நம்பிக்கையை அவனுக்குள் விதையுங்கள்.
இந்த இரண்டில் ஏதாவது ஒன்றைச் செய்யுங்கள்.
எச்சரிக்கை: செய்யக் கூடாத ஒன்று
இந்த இரண்டையும் செய்யாமல், நீங்கள் அவனைத் திட்டுவதோ, அவன் மட்டும் ஏன் வெற்றி பெறவில்லை என்று கேள்வி கேட்பதோ – அவனுடைய தன்னம்பிக்கையைக் குறைத்துவிடும்.
அவன் தன் காலில் நிற்க பயப்படத் தொடங்கிவிடுவான்.
ஏனெனில், “தன் காலுக்கு வலிக்கும்” என்று ஒரு குழந்தை உணர்ந்துவிட்டால், அது ஓடுவதற்கும், நடப்பதற்கும், ஏன்… நிற்பதற்கே தயங்கும். அப்போது அவனால் முன்னேற முடியாது.
இதை உணருங்கள்.
உங்கள் பிள்ளை ஏற்கெனவே ஒரு வெற்றியாளன். அவனுக்குள் இருக்கும் அந்த வெற்றியாளனை வெளியே வர நீங்கள் அனுமதி கொடுங்கள். அவ்வளவுதான்.
வித்தகன் விதைக்கும் இறுதிச் செய்தி
மாணவர்களே, நண்பர்களே! நீங்கள் இதுவரை எத்தனையோ முறை ஜெயித்திருக்கிறீர்கள். ஆனால், அந்த வெற்றிகள் எல்லாம் ‘தோல்வி’ என்கிற படிக்கட்டுகளைத் தாண்டித்தான் கிடைத்திருக்கின்றன.
ஒரு செயலைப் பழகப்படுத்தும் வரை அது ‘கடினம்’.
பழகிய பிறகு அது ‘எளிது’.
“தோல்வியின் ருசியை அனுபவித்தவன் மட்டுமே வெற்றியின் ரகசியத்தைப் புரிந்துகொள்ள முடியும். நீங்கள் மாலுமி அல்ல, கலங்கரை விளக்கம்! வீழ்வது எழுவதற்கே!”
பெற்றோர்களே, உங்களுக்கு ஒரு சிறு வேண்டுகோள்.
உங்கள் பிள்ளை சைக்கிள் ஓட்டக் கற்றபோது விழுந்ததைப் பார்த்து நீங்கள் பதறியதுண்டு. ஆனால், அந்த விழுகைகள்தான் அவனை இன்று சிறந்த சைக்கிள் ஓட்டியாக மாற்றியிருக்கிறது.
அதுபோலத்தான் இன்றைய தேர்வுகளும், போட்டிகளும்.
அவன் தோல்வியில் விழும்போது, “ஏன் தோற்றாய்?” என்று கேள்வி கேட்காதீர்கள். மாறாக, “மீண்டும் முயற்சி செய்யத் தயாரா?” என்று கையைத் தட்டிக் கொடுங்கள்.
அவனுக்குள் இருக்கும் வெற்றியாளனை நம்புங்கள்.
அவன் பிறப்பிலேயே ஒரு போராளி.
அவன் பல தடைகளைத் தாண்டி இங்கு வந்திருக்கிறான்.
இனி வரும் தடைகளையும் அவனால் தாண்ட முடியும்.
நீங்கள் கொடுக்கும் நம்பிக்கையே அவனின் மிகப்பெரிய படைக்கலம்.
இறுதியாக…
தோல்வி என்பது முடிவு அல்ல. அது ஒரு படிக்கட்டு.
வெற்றி என்பது வாய்ப்பு அல்ல. அது ஒரு பழக்கம்.
சிறு வயதில் விளையாட்டில் விழுந்தெழுந்தது போல,
வாழ்க்கையின் பெரும் போர்க்களத்திலும் வீழ்ந்தெழுவதற்குத் தயங்காதீர்கள்.
ஏனெனில், வீழ்வதற்காக நாம் பிறக்கவில்லை;
எழுந்து நிற்பதற்காகத்தான் பிறக்கிறோம்!
“தோல்வியின் ருசியை அனுபவித்தவன் மட்டுமே வெற்றியின் ரகசியத்தைப் புரிந்துகொள்ள முடியும். வீழ்வது எழுவதற்கே!”
“விதைத்த செடி வளராவிட்டாலும் பொறுமை காக்கும் பெற்றோர்களே… பிள்ளையின் வளர்ச்சிக்கு மட்டும் ஏன் ‘அவசர அறுவடை’ காட்டுகிறீர்கள்? அவன் ஒரு உயிர்விதை, காலம் அவனுக்கான சோலையைத் தானாகவே அமைக்கும்!”
— வித்தகன் இதழ் 🖋️

