முகவரி இல்லாத வீடு

முகவரி இல்லாத வீடு

உன்னை நான்
தேடிக் கொண்டிருக்கவில்லை.

என் வாழ்க்கையின்
எல்லா தவறான பாதைகளும்
முடிவில்
உன்னைச் சந்திக்கும்படி
தங்களைத் தாங்களே திருத்திக் கொண்டிருக்கின்றன.

நீ வந்த பிறகு
என் அறையில் எதுவும் புதிதாகவில்லை—

அதே சுவர்,
அதே ஜன்னல்,
அதே நாற்காலி…

ஆனால்
நான் தனியாக இருக்கும்போது
இந்த அறை
என்னைப் பார்த்துக்கொண்டிருப்பது
முதன்முறையாகத் தெரிகிறது.

நீ என்னிடம்
“என்னை நினைக்கிறாயா?”
என்று கேட்காதே.

நான் கதவைத் திறக்கும்போது
முதலில் வெளியே போவது
என் நிழல் இல்லை—

உன்னைப் பார்க்க வேண்டும் என்ற
என் அவசரம்.

நான் உன்னை நேசிப்பது
உன்னிடம் இருப்பதற்காக அல்ல;

நீ இல்லாத நேரங்களிலும்
என் வாழ்க்கை
உன் இருப்பைத் தவிர்த்து
எதையும் முழுமையாகச் செய்ய மறுப்பதற்காக.

ஒருநாள்
நாம் இருவரும்
ஒருவரையொருவர் மறந்துவிட்டாலும்,

என் பழைய நாட்காட்டியில்
தேதி தெரியாமல் போன ஒரு நாளைப் போல
நீ மட்டும் இருக்கும்—

கிழித்தெறிய முடியாத
ஒரு வெற்று பக்கம்.

அதனால்தான்
உன் பெயரை
என் தொலைபேசியில் சேமிக்கவில்லை.

அதைப் பார்த்து
நான் அழைக்க வேண்டியதில்லை.

என் வாழ்க்கையே
உன் எண்ணை
மனப்பாடம் செய்து வைத்திருக்கிறது.

                                                               🖊️vithakan