ஈர்ப்பு விசை
நிலவும் மலரும் உனக்கு உவமையல்ல,
அவை காலம் தீர்ந்தால் உதிர்ந்துவிடும்…
நீயோ, என் நினைவுகளின் ஈர்ப்பு விசை!
நான் எந்த திசையில் மிதந்தாலும் என்னை உன்னருகே இழுக்கும் ரகசிய முடிச்சு.
பார்வைகள் சந்திக்கும் கோணத்தில் அல்ல,
நாம் பேச மறந்த மௌனங்களில் தான் நம் காதல் மிக ஆழமாக சுவாசிக்கிறது.
உன் கைவிரல் இடுக்குகளில் தான் என் ஒட்டுமொத்த உலகத்தின் வரைபடம் சுருங்கியிருக்கிறது.
கடிகார முட்கள் நகரும் காலத்தைக் கூட உன் இதயம் துடிக்கும் ஓசையில்தான் நான் இப்போது அளந்து கொள்கிறேன்.
ஒளி இல்லாத அடர் இருட்டில் கூட உன் நினைவுகள் தான் என் கண்களுக்கு ஒரே வெளிச்சம்.
என் ரகசியங்களை நான் சொல்லாமலேயே உன் புன்னகை படித்து விடுகிறது.
வார்த்தைகள் தோற்றுப்போகும் இடங்களில் தான் நம் உயிரின் உரையாடல் தொடங்குகிறது.
என்னை நானாக இருக்க விடாமல், உன்னில் ஒரு பாதியாக உருமாற்றும் இந்த விசித்திர ரசவாதம் தான்…
உன் பெயரையே ‘காதல்’ என்று என் உதிரம் வரை உச்சரிக்கச் செய்கிறது!
—-காதலுடன் வித்தகன்
