முதிர்ந்த தேகமும் குழந்தை மனமும்
“உலகம் ஒரு மனிதனை முதியவன் என்று சொல்லும்போது, அவன் தனக்குள்ளே இருக்கும் குழந்தையைக் கண்டுபிடிப்பதுதான் உண்மையான சுதந்திரம்!”
– வித்தகன்
உடல் சுருங்கி, நரை விழுந்து ஒருவன் முதியவன் ஆகிவிட்டான் என்று இந்தச் சமூகம் முத்திரை குத்தும் வேளையில், அவன் தன் மனதிற்குள் ஒளிந்திருக்கும் அந்தச் சிறு குழந்தையைத் தட்டி எழுப்பினால் மட்டுமே அவனால் உண்மையான வாழ்க்கையை வாழ முடியும். முதுமை என்பது உடலின் உயிரணுக்களுக்குத் தானே தவிர, ஆனந்தத்தைத் தேடும் ஆன்மாவிற்கு அல்ல என்பதைப் புரிந்துகொள்வதே மெய்யான விடுதலை.
- உடலின் முதுமையும் மனதின் இளமையும் (Physical Aging vs Mental Youth): காலத்தின் ஓட்டத்தில் நம் உடல் முதிர்ச்சியடையலாம். ஆனால், உலகை வியப்போடு பார்க்கும் அந்த கள்ளம் கபடமற்ற குழந்தைத்தனம் நமக்குள் உயிர்ப்போடு இருக்கும் வரை, முதுமை ஒருபோதும் நம் மனதை வீழ்த்த முடியாது.
- சமூக எதிர்பார்ப்புகளிலிருந்து விடுதலை (Freedom from Societal Expectations): “வயதாகிவிட்டது, இனி அமைதியாக ஒரு மூலையில் இருக்க வேண்டும்” என்ற சமூகத்தின் எழுதப்படாத சட்டங்களைத் தகர்த்தெறிந்து, தனக்குப் பிடித்தவாறு, மற்றவர் பார்வைக்காகத் தன்னை மாற்றிக் கொள்ளாமல் வாழ்வதுதான் ஒரு மனிதன் அடையும் ஆகச்சிறந்த சுதந்திரம்.
- அகக் குழந்தையின் பேரானந்தம் (The Bliss of the Inner Child): சின்னச் சின்ன விஷயங்களைக் கண்டும் ரசிக்கவும், ஆசைப்பட்டதைச் செய்யவும், வரம்புகளின்றிச் சிரிக்கவும் அந்த அகக் குழந்தையால்தான் முடியும். வெளியுலகின் விமர்சனங்களை மறந்து, தனக்குள் இருக்கும் அந்தக் குழந்தையை மீட்டெடுப்பதே வாழ்வின் மிகப்பெரிய பொக்கிஷம்.
வித்தகன் பார்வை: வயதைக் கணக்கிட்டு உங்கள் வாழ்க்கையின் எல்லைகளைச் சுருக்கிக் கொள்ளாதீர்கள். உங்கள் தேகம் முதிர்ச்சியடையும்போது, உங்கள் மனம் மீண்டும் முழுமையான குழந்தையாக மாறட்டும். சமூகத்தின் பார்வையில் முதியவராக இருங்கள்; ஆனால் உங்கள் ஆன்மாவின் பார்வையில் என்றும் சுதந்திரமான குழந்தையாகவே வாழுங்கள். விழிப்புணர்வே வித்தகன்!