வித்தகன் கவிதை

முகவரி இல்லாத வீடு உன்னை நான்தேடிக் கொண்டிருக்கவில்லை. என் வாழ்க்கையின்எல்லா தவறான பாதைகளும்முடிவில்உன்னைச் சந்திக்கும்படிதங்களைத் தாங்களே திருத்திக் கொண்டிருக்கின்றன. நீ வந்த பிறகுஎன் அறையில் எதுவும் புதிதாகவில்லை— அதே சுவர்,அதே ஜன்னல்,அதே நாற்காலி… ஆனால்நான் தனியாக இருக்கும்போதுஇந்த அறைஎன்னைப் பார்த்துக்கொண்டிருப்பதுமுதன்முறையாகத் தெரிகிறது. நீ என்னிடம்“என்னை நினைக்கிறாயா?”என்று கேட்காதே. நான் கதவைத் திறக்கும்போதுமுதலில் வெளியே போவதுஎன் நிழல் இல்லை— உன்னைப் பார்க்க வேண்டும் என்றஎன் அவசரம். நான் உன்னை நேசிப்பதுஉன்னிடம் இருப்பதற்காக அல்ல; நீ இல்லாத நேரங்களிலும்என் வாழ்க்கைஉன்